Udaberria

Udaberriz loreek, alai eguzkiz,

kolore doinuz oro, argi samurrez

bete dute bihotza, bere agurrez,

tristuraren sakona galdurik guztiz.

Ilunbezko negua harturik aurrez

badakar gar bizia gure baitara,

esperantzaz beterik bertara gara,

ondorikan berorik udara urrez.

Aulestiko sutondo guretik hara,

beharraren hotsari berrerasorik,

begiratzen dut sarri lilietara,

belar berde berria begiz jasorik,

naturaren bikaina txori armoniz

neuganatzen dudala eder gozorik.

© Alfonso Irigoien