Gero

Heriotze duna datorrenean,

ohartzaka bezala herstu ta larri,

eginikan agian negar elkarri,

bagoazke modurik hilkorrenean,

ifernua bukatzen zaigula sarri

zerurikan espero ezarren inoiz,

beldurtiek zizpuruz eginik otoitz,

azkeneko garrasi kontsolagarri.

Azkazian, ordea, ez gara bakoitz,

ume berriak datoz gure atzean,

irauneraziz pozik belauna koroiz.

Heriotzerik ez da heriotzean,

gero biziko gara ondokoetan

mundua mundu deino munduratzean.

© Alfonso Irigoien