inprimatu
Gau ankerra
Izenburua:
Gau ankerra
Sinadura:
Zabruk
Urkizaren iruzkina:
Egilea(k):
Zabruk

Argitalpena:
Olerti.
Urtea:
1991
Argitalpenaren urtea:
Alea:
1991
Orrialdea:
151-152

Gau ankerra

 

Zabruk

 

 Gabeko ordu biak!

 Gau illuna...!

 Izarrik ez dago ortzian,

 Ixillik dago mundua...

 

 Gabeko ordu biak!

 Lo, nasai, ardurabakoak...

 Erloxuaren tik-tak mintzobakarra,

 ormatik dingilizka,

 baituen gogoak astintzen.

 Itxaropen ausien gaba!

 Giltz-otsak baitegian

 il-gaien billa urduri...

 

 Gabeko ordu biak!

 Biotz-taupadak ziega illunetan...

 Oiñotsak, astiz, baituen ate-aurreetan

 Ez dagi iñok itzik,

 orma umeletan ez dabil oiartzunik:

 Ixil eta larri aroa

 erriaren gau ankerrean..

 

 Gabeko ordu biak!

 Amil-ertzean, zutunik, ilgaiak

 mille pentzamenturen matazean maratuta,

 ludiz-andiko ixillaren zaratetan,

 erdi-konkor,

 gau baltzenari adi,

 betiraunerako suzko deiak noz entzungo.

 

 Gabeko ordu biak!

 Umel eta ixil dagoz ormak,

 gorrotoaren umeltasun larrapaskorraz.

 Maitasunaren lorratzak

 urratu ditu gau baltzak

 eta agertu da Balbea,

 gau-lapurren antzera,

 begitzar itzelakaz,

 maitezko arnasak ebagi guraz,

 aiotzaren sorbatz zorrotza

 eskuetan jauzkari..

 

 Gabeko ordu biak!

 Erruki bagako gau ankerra!

 Illun baltza zauritzen

 diardue, bizkor,

 sastakai edenduak

 eta opagaieri adi dagoz

 Balbe'ren begi sarkor eta itzelak,

 samiñez beteriko

 ixil eskutuan.

 

 Gabeko ordu biak!

 Iltamuko itxarote larria!

 Sastakaien artean, lokarriz,

 kate astunak bizkarrean,

 bost abertzale

 sartu dituez,

 birao ta bultza,

 erailleen belbil itxusian.

 

 Gabeko ordu biak!

 Bideetan ez dabil arimarik:

 Lo datza erria,

 ardura bakoen lo nasaian;

 ez dakie, ba,

 gorrotoaren barririk

 ez dantzue

 il-gaien deadarrik.

 Eta joan doa,

 aurrera ta aurrera,

 erruki bagarik,

 iltzailleen belbil zikiña

 gorrotoak zuzendurik.

 

 Gabeko ordu biak!

 Erioa'ren zain dago,

 baso-ertzean,

 illerriko ixiltasunaren bakea.

 Eldu da, il-gaiakaz, belbil baltza

 eta jaurti dituez, amurruz,

 opagaiak lur otzera.

 Ixillik dagoz,

 Ixil zaratatsuz,

 ilerriko arriak...

 

 Odolezko goizaldea!

 Neke, samin, atsekabe ta

 larritasunez goizalde urratua!

 Narriotu dabe illen bakea

 edendun zizpa luzeak

 eta odolustu dira

 aberriari eskiñitako

 bost gasteren bizi gordiñak.

 

 Egun-senti larria!

 Odolez gorri

 agiri dira zelaiak

 neguko aro izoztuan.

 Illun dago sartaldearen bekokia:

 oiñaztu ta ostotsez agertu da

 zeruen aserrea

 eta urduri eskutau dira

 iltzaillen esku odolduak.

 

 


inprimatu