inprimatu
Hiriko zurrunbilloa
Izenburua:
Hiriko zurrunbilloa
Sinadura:
Luis Baraiazarra
Urkizaren iruzkina:
Egilea(k):
Baraiazarra, Luis

Argitalpena:
Olerti.
Urtea:
1984
Argitalpenaren urtea:
Alea:
1983
Orrialdea:
198-200

Hiriko zurrunbiloa

 

Baraiazarra

 

 Kalea, hiria,

 ildo galduan doan

 horronte-ziria.

 

                 Izen gabeko golko

                 xi˝urritegi moltzo!!

 

         Berunezko espaloi

 etzanen ertzetan

 izukaitz, zutik gizandiak.

 Kolore desberdin,

 egitura trinko

 adreilu ta harrizko

 gorputz lauko;

 bloke astunak

 porlan bihoztunak,

 kutxak eta kutxak

 kaiola antzo,

 lerro deslerrotuetan harro

 ihauteri-mozorro...

 

                 Aho ta begiz orniturik arpegiak

                 betsare berde, urdin argiak

                 itxi-irekian garraxi tarratatsuz

                 egunari agurka,

                 nahi nagiak ateratzen

                 dabiltza arrausika.

 

         Hiriko etxe kaleratuak

 hiriko etxe kateatuak,

 zurrunbilo zorabiagarrian

 katabegi soil izateko lotuak,

 beren beretasuna

 banakotasuna

 galdurik, puzka arrunt

 moltzokari bihurtuak,

 lerroaren lerrotasunean

 errotuak,

 oreka gabeko haundi itsusian

 desitxuratuak,

 korapiloaren bihurgunean

 suntsituak...

 

         Lehen, txapel gorri makurrez

 edo ta arbel-ttuntturrez

 apaintzen ziren.

 Orain, haundiaren haundiz

 mamutzar burumotzak,

 lur-bizkarraren goranzkako

 eraskin tzar kamutsak.

 Mamu-gorputzak

 gizontzi hotz hutsak

 burni-basoz goiak

 basoak, metal-besoz

 ez edertuak

 baizik adartuak tresnatuak;

 armiarmen zirkuko

 trebetasun-hari

 burdin-hezurrezko

 dorre zintzilikari.

 

                 Hi haiz hiritarren

                 irabiatoki

                 higidura larriaren

                 asfalto-antzoki

                 ibiltze azkarraren

                 eremu jendetsu.

 

         Hire erraiak

         tren-errail

         autopista gurutzatu

         oinezkoen espaloi

         gauza utzien

         ondakindegi loi.

 

                 Denak sartu dituk horra

                 hortxe aurkitu nahirik

                 ondasun ugarien altxorra.

 

         Tira sorgindua duk nonbait

 gizasemeak hire lilura mugikor

 zurrunbilotsura erakarteko.

 

         Korronte bortitz nahasia

 sukarrezko zoramen gazia;

 arrantzale harrapakarien

 ur handitako lera,

 dena murgildu duk

 hire soin-barneko kalera.

 

                 Este meheak, bihurri ta meharrak,

                 ondakintsuak,

                 zain korapilotsuak

                 trimilka, moltzoka, garraxika, orroaka

                 zeharkatzen,

                 gurutzatzen haute...

 

         Kalea, hiria,

 ildo galduan doan

 korronte-ziria.

 

                 Izen gabeko golko

                 xi˝urritegi moltzo!!

 

 


inprimatu